عزيز من ! افتاده اي در ميدان يك جدال نابرابر بين هيجان و عقل ...

زورآزمايي بين دو خود نا مساوي.عمري با باورهاي كاذب ،زندگي را جلو برده اي كه از قضا خوب هم پيش رفته،حالا يك جايي از زندگيت مكث كرده اي،به پشت سرت نگاه كرده اي ،سوال پرسيده اي ،نقش هاي متفاوتي كه در پهنه هاي خصوصي و غير خصوصي  زندگيت بازي كرده اي به جان هم افتاده اند و نقاب از روي هم مي درند ، در همين گير ودار انبوهي از استرسهاي شغلي و خانوادگي هم هجوم آورده سمت تو ،افتاده اي در يك خِفت زماني براي تو مهم است .

كالبدي كه از روحش جدا شده راه مي روي !چين ابروهات ، توكل بي اعتقادت..همه اينها با من حرف مي زند ..شده اي عين يك آدم تسخير شده كه گرفتار جادوي ارواح خبيث و شيطان شرور و اجنه نامهربان شده  است!

وا داده اي عزيز من! اما هيچ عيبي ندارد ،هيچ حرجي بر تو وارد نيست ،تاسف من از آن جهت است كه تو خودت فکر می کنی بهترینی و اين حرفها برايت تكراري است اما هنوز باور نداري آدميزاد  گاهي دچار آشفتگي هاي ذهني مي شود، سامانه روح و روانش بعضا" بي سامان مي شود..بايد برود سراغ درمان ..دارو درماني..هر چيزي كه  حال نكبتي اش را خوب كند و تو در نقش تمام عيار یک مهربان زاده ی بی تمنا از استيگماي درونیت مي ترسي،مقاومت مي كني ..شاید خودت را باور نداري!كه من امروز در يك اقدام نمادين خود  را بر توبسته ام می خواهم تو را  ثابت كنم:

 -زندگي زيباست اي زيبا پسند-!!

وقتي  سر اين رشته  به شبكه شعور آدميزاد متصل است  نتيجه اين همه وا داده گي  و مقاومت در برابر درمان مي شود همين رفتارهاي عجيب  و غريب  ..به خودت نگاه كن !

يعني از دست من هم كاري بر نمي آيد؟!بميرم خوب مي شوي؟!! هان!!نمی دانم به چه دل خوشی دارم زبان می ریزم که من خودم هم بریده ام!